A story to share together
Bahçe Tozlaştırıcı Devriyesi
Amara ve Bay Ortiz, arıların ve kelebeklerin polenleri yerli çiçekler arasında nasıl taşıdığını ve bahçenin gün boyu nasıl geliştiğini keşfetmek için topluluk bahçelerini geziyorlar.


Page 1
Sabah güneşi bahçe tarhlarını ısıtıyordu. Amara turkuaz tekerlekli sandalyesini yoldan aşağı sürdü, mercan rengi tulumu yeşillikler arasında parlıyordu. Bay Ortiz domates asmalarının yanından el salladı. Bugün keşif günüydü ve bahçe hayat dolu bir vızıltıyla doluydu. Bahçenin nasıl büyüdüğünü görmeye hazırdılar.

Page 2
Bak Amara! Bay Ortiz mor ekinezya çiçeklerini işaret etti. Tüylü bir yaban arısı tam tepesine kondu. Çiçeğin derinliklerine doğru ilerledi, bacakları sarı tozlarla kaplanmıştı. Bay Ortiz, 'O toz polendir,' diye açıkladı. 'Arı onu çiçekten çiçeğe taşıyarak bitkilerin yeni tohumlar yapmasına yardım eder.'

Page 3
Amara gözleri kocaman açılmış bir şekilde yaklaştı. Arı uçup gitti ve yakındaki bir süt otu kümesine kondu. Sadece tek bir yerde kalmıyordu. Bulabildiği her çiçeği ziyaret ediyordu. Bay Ortiz hasır şapkasını düzelterek gülümsedi. 'Arı, bahçemizdeki tüm çiçekleri birbirine bağlayan meşgul bir gezgindir.'

Page 4
Turuncu ve siyah kanatlı bir boyalı hanım kelebeği süzülerek geçti. Mavi bir yıldız çiçeğinin üzerine nazikçe kondu. Amara, kelebeğin nektar içmek için uzun, ince bir tüpü açışını izledi. Hareket ettikçe, minik polen taneleri tüylü vücuduna yapıştı. Tıpkı arı gibi o da çiçeklere yardım ediyordu.

Page 5
Amara, 'Neden farklı çiçekleri seviyorlar?' diye sordu. Bay Ortiz altın sarısı ayçiçeklerinin yanına diz çöktü. 'Her çiçek farklı bir ziyafet sunar,' dedi. 'Birçok yerli tür dikerek arılara ve kelebeklere bir açık büfe sunuyoruz. Uçmaya ve çok çalışmaya devam etmek için ihtiyaç duydukları tüm enerjiyi buluyorlar.'

Page 6
Amara tekerleğinin yanındaki minik bir çiçeği işaret etti. Küçük yeşil bir arı oraya kondu. Çok hızlıydı! Bahçenin sadece büyük bir alan olmadığını fark etti. Burası küçük, renkli evlerden oluşan dev bir bulmacaydı. Her birinin polenleri paylaşması ve bahçenin parlak bir şekilde çiçek açmasını sağlaması için bir ziyaretçiye ihtiyacı vardı.

Page 7
Öğleden sonra güneşi daha da ısındı. Bay Ortiz, Amara'ya kelebeklerin kanatlarını dinlendirebilecekleri geniş ve düz yapraklı çiçekleri nasıl tercih ettiklerini gösterdi. Arılar ise içine dalabilecekleri derin, tüp şeklindeki çiçekleri seviyor gibi görünüyordu. Her tozlaştırıcının favori bir yeri ve her çiçeğin özel bir misafiri vardı.

Page 8
Amara bir kelebeğin yıldız çiçeklerinden ayçiçeklerine uçuşunu izledi. Poleni bahçenin dört bir yanına taşıyıp karıştırıyordu. Bay Ortiz, 'Çok sayıda farklı yerli bitkimiz olduğu için bahçe sağlıklı kalıyor,' dedi. 'Polen her yere seyahat ediyor ve gelecek yıl için yeni tohumlar böyle büyümeye başlıyor.'

Page 9
Güneş alçalmaya başladığında, arılar kovanlarına geri döndüler. Kelebekler kanatlarını yaprakların altına gizlediler. Bahçe sessizdi ama başarıyla doluydu. Amara, topluluk bahçelerinin her gün güçlü ve güzel bir şekilde büyümesini sağlayan bu minik gezginlerle gurur duydu.

Page 10
Yarın döngü yeniden başlayacaktı. Amara tekerlekli sandalyesini bahçe kapısına doğru çevirdi ve çiçeklere veda etti. Artık arıların ve kelebeklerin bahçenin en iyi arkadaşları olduğunu biliyordu. Her uçuşlarıyla taç yapraklara hayat veriyor, bahçenin her zaman renkli ve vızıldayan bir yuva olmasını sağlıyorlardı.



