A story to share together
Leo ve Sallanan Bulut
Küçük bir çocuk olan Leo ve arkadaşı, Pip adındaki küçük mavi yumak, bir kule devrildiğinde oyun dolu bir gün boyunca büyük duygularla nasıl başa çıkacaklarını öğreniyorlar; durmayı, nefes almayı ve yardım istemeyi keşfediyorlar.
Page 1
Leo ve Pip oyun odasında en yüksek kuleyi inşa ediyorlardı. Bloklar üst üste dizilmiş, jöleli bir tatlı gibi sallanıyorlardı. Leo, en tepedeki kırmızı bloğu yerleştirirken kıkırdadı. Güneş pencereden parlak bir şekilde içeri giriyor, odayı sıcak ve huzurlu kılıyordu. Kule yana yatmaya başlayana kadar her şey mükemmeldi.
Page 2
Aniden, GÜM! Kule devrildi ve bloklar her yere saçıldı. Leo'nun yüzü kıpkırmızı oldu. Elleri sıkı yumruklar haline geldi. Karnının içinde büyüyen, gürültülü bir fırtına bulutu hissetti. Bu, keskin ve ani bir hayal kırıklığı duygusuydu. Pip yakında süzülüyordu, mavi tüyleri endişeli bir çivit mavisine dönmüştü.
Page 3
Leo blokları odanın diğer ucuna fırlatmak istedi. Kalbi bir davul gibi hızlı çarpıyordu. Sabırla bekleyen Pip'e baktı. Leo durması gerektiğini hatırladı. Henüz hiçbir şey fırlatmadı. Sadece çok hareketsiz durdu, göğsündeki sıcaklığı ve hayal kırıklığının ağırlığını hissetti. Böyle hissetmek normaldi.
Page 4
Leo gözlerini kapattı ve burnundan uzun, yavaş bir nefes aldı. Ciğerlerinin bir balon gibi dolduğunu hissetti. Sonra havayı yavaşça, yumuşak bir iç çekiş sesiyle dışarı verdi. Karnındaki fırtına bulutu yok olmadı ama mavi bir gökyüzünde süzülen bir bulut gibi biraz daha hafifledi.
Page 5
Nefes almak Leo'nun düşünmesine yardımcı oldu. Kulesi yıkıldığı için hala üzgündü ama etrafı dağıtmak istemediğini biliyordu. Bloklara ve sonra Pip'e baktı. İşleri düzeltmek için biraz yardıma ihtiyacı olduğuna karar verdi. Ayağa kalktı ve yeşil tulumunu silkeledi, artık kendini çok daha dengeli hissediyordu.
Page 6
Leo, annesinin çamaşır katladığı mutfağa yürüdü. Annesi başını kaldırıp nazikçe gülümsedi. 'Anne, kulem devrildi ve kendimi çok hayal kırıklığına uğramış hissediyorum,' dedi Leo. Annesi çamaşırları bıraktı ve yanına diz çöküp onu dikkatle dinledi. Kelimelerini kullanmak ve bu büyük duyguyu güvendiği biriyle paylaşmak ona iyi gelmişti.
Page 7
Annesi, Leo'nun omzunu nazikçe sıktı. 'Bu çok büyük bir duygu, Leo,' dedi yumuşak bir sesle. 'İşler istediğimiz gibi gitmediğinde bu zordur.' Blokları tek tek toplamasına yardım etti. Bir yardımcısının olması, blok yığınını çok daha az korkutucu ve çok daha yönetilebilir kıldı.
Page 8
Oyun odasına döndüklerinde, daha geniş bir temel kurmaya başladılar. Leo bu sefer dikkatliydi, her parçayı özenle yerleştiriyordu. Pip, küçük parçaları yerine iterek yardım etti. Bir takım olarak çalışıyorlardı. Leo, tepki vermek yerine nefes aldığı ve yardım istediği için gurur duyuyordu.
Page 9
Yeni kule eskisinden daha uzun ve daha güçlü oldu. Masanın kenarına kadar ulaştı. Leo gülümsedi ve karnı tekrar sakin ve mutlu hissetti. Pip havada küçük bir takla attı, tüyleri parlak, ışıldayan bir gökyüzü mavisine dönüştü. Bunu birlikte başarmışlardı.
Page 10
Leo arkasına yaslandı ve kulesinin dimdik duruşunu izledi. Duyguların hava durumu gibi gelip geçici olduğunu biliyordu ve büyüdüklerinde ne yapması gerektiğini tam olarak anlamıştı. Nefesi vardı, arkadaşı Pip vardı ve ailesi vardı. Bugün inşa etmek ve öğrenmek için çok güzel bir gündü.
